ภาพผ่านใจ

.

.  

.

.

จากจุดชมวิวเกาะรอก

ทะเลแผ่กว้างสุดลูกหูลูกตา

.

เป็นอีกวันที่พระอาทิตย์ตกสวยงาม

.

 . 

เส้นทางศึกษาธรรมชาติที่เจ้าหน้าที่บอกว่าไม่ชัน

ขึ้นควนแค่นิดหน่อย

เอาเข้าจริง อาจเพราะเหนื่อยจากดำน้ำ

พอบวกกับทางขึ้นเขาต่อเนื่อง

อากาศอับ

และฝูงยุงตัวเท่าช้าง

 .

เดินได้ประมาณครึ่งทางใจฉันก็เต้นแรง

หน้ามืด 

อยากจะทรุดลงตรงนั้น

.

ฟ้ามืดลงเรื่อย ๆ

ไม่รู้จะขึ้นไปทันเห็นพระอาทิตย์ตกไหม

.

.

เป็นตอนนั้น 

ที่กระเป๋ากล้องใบหนักตกไปอยู่ในมือเพื่อนคนหนึ่ง

อีกคนรับผิดชอบขาตั้งกล้อง

ยาดมโผล่มาจากไหนไม่รู้

แผ่นกระดาษที่กลายมาเป็นพัดล่ะ

มาจากไหน

น้ำที่ขอมาจากนักท่องเที่ยวอีกกลุ่มที่เดินตามมา

.

 . 

กับย่างก้าวที่ก้าวได้แค่สองสามก้าวก็ต้องหยุดพัก

คนที่หยุดอยู่กับเรา

ตากยุงด้วยกัน

อาบเหงื่อด้วยกัน

ไม่มีเร่ง

ไม่มีบ่น

ไม่สนว่าพระอาทิตย์จะขึ้นหรือตก

.

 . 

ทะเลตรงหน้าแผ่กว้างสุดลูกหูลูกตา

ดวงอาทิตย์ค่อย ๆ คล้อยฟ้า

เป็นอีกวันที่พระอาทิตย์ตกสวยงาม

.

แต่มีบางอย่างที่ทำให้ภาพพระอาทิตย์ตกในวันนั้น

สวยงามกว่าทุกวัน

.

.